زیب النساء زیور

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 16 منبع : مشاهیر زنان ایرانی و پارسی گوی

زیب‏النساء از زنان شاعر، وى از طایفه شاملو و ساكن على شكر (گروس) همدان بود. به نوشته محمود میرزا مولف تذكره نقل مجلس، اشعار بسیارى گفته، اما چون در دهات توقف داشت اشعارش از میان رفت. در هجو و غزل‏سرایى صاحب طبع بود. ابیات زیر را از او ضبط كرده‏اند: دور باد از تن سرى كارایش دارى نشد كور به چشمى كه لذت بین دیدارى نشد حیف از عمامه زاهد كه با صد پیچ و تاب رشته تزویر گشت و تار زنارى نشد در دیار دوستى بیقدرى «زیور» ببین پیر شد «زیب‏النساء» او را خریدارى نشد مصحح كتاب حدیقه‏الشعرا بیت آخر را به زیب‏النساء بیگم، دختر اورنگ زیب، پادشاه بابرى هند نسبت مى‏دهد و نه دیگرى. احمد گلچین معانى نیز علاوه بر آن، شرح حال زیور را ساختگى مى‏داند. نام وى را زیور گروسى و زیور شاملو نیز نوشته‏اند